Około 880 r. na miejscu wcześniejszej osady, na prawym brzegu Parsęty, tam gdzie dziś jest Budzistowo, powstał gród kołobrzeski – znaczący ośrodek rzemieślniczo – handlowy o cechach wczesnego miasta w tym regionie. Na podstawie przedmiotów tu znalezionych w czasie wykopalisk archeologicznych (waga, przedmioty pochodzenia skandynawskiego, ości ryb morskich) sądzić można, że co najmniej dwie funkcje pełnił już wówczas port: handlową i rybacką.

Sto lat później, Pomorze pomiędzy ujściem Odry i ujściem Wisły włączył do swego państwa Mieszko I. Kołobrzeg, położony w środku tego terenu, stał się głównym portem państwa pierwszych Piastów, ważnym szczególnie do kontaktów ze Skandynawią, które były bardzo żywe. Najprawdopodobniej z portu kołobrzeskiego wypłynęła córka Mieszka I Świętosława do swojego małżonka Eryka Zwycięskiego. Potwierdzeniem ważności Kołobrzegu w tamtych czasach jest ustanowienie tu przez Bolesława Chrobrego w roku 1000 stolicy biskupiej dla całego Pomorza.